Awit ng mga Awit 1

Kabanata 1

א שִׁ֥יר הַשִּׁירִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לִשְׁלֹמֹֽה׃

1 Ang Awit ng mga Awit, na kay Solomon.

ב יִשָּׁקֵ֙נִי֙ מִנְּשִׁיק֣וֹת פִּ֔יהוּ כִּֽי־טוֹבִ֥ים דֹּדֶ֖יךָ מִיָּֽיִן׃

2 Hagkan nawa niya ako ng mga halik ng kanyang bibig, sapagkat ang iyong pag-ibig ay higit na mabuti kaysa alak.

ג לְרֵ֙יחַ֙ שְׁמָנֶ֣יךָ טוֹבִ֔ים שֶׁ֖מֶן תּוּרַ֣ק שְׁמֶ֑ךָ עַל־כֵּ֖ן עֲלָמ֥וֹת אֲהֵבֽוּךָ׃

3 Mabango ang samyo ng iyong mga langis; ang pangalan mo'y tulad ng langis na ibinubuhos — kaya iniibig ka ng mga dalaga.

ד מָשְׁכֵ֖נִי אַחֲרֶ֣יךָ נָּר֑וּצָה הֱבִיאַ֨נִי הַמֶּ֜לֶךְ חֲדָרָ֗יו נָגִ֤ילָה וְנִשְׂמְחָה֙ בָּ֔ךְ נַזְכִּ֤ירָה דֹדֶ֙יךָ֙ מִיַּ֔יִן מֵישָׁרִ֖ים אֲהֵבֽוּךָ׃ (ס)

4 Hilahin mo ako, tatakbo kami kasunod mo; dinala ako ng hari sa kanyang mga silid; magagalak at magsasaya kami sa iyo; aalalahanin namin ang iyong pag-ibig nang higit pa sa alak; sa katapatan ka nilang iniibig.

ה שְׁחוֹרָ֤ה אֲנִי֙ וְֽנָאוָ֔ה בְּנ֖וֹת יְרוּשָׁלִָ֑ם כְּאָהֳלֵ֣י קֵדָ֔ר כִּירִיע֖וֹת שְׁלֹמֹֽה׃

5 Maitim ako ngunit maganda, O mga anak na babae ng Jerusalem; gaya ng mga tolda ng Kedar, gaya ng mga tabing ni Solomon.

ו אַל־תִּרְא֙וּנִי֙ שֶׁאֲנִ֣י שְׁחַרְחֹ֔רֶת שֶׁשֱּׁזָפַ֖תְנִי הַשָּׁ֑מֶשׁ בְּנֵ֧י אִמִּ֣י נִֽחֲרוּ־בִ֗י שָׂמֻ֙נִי֙ נֹטֵרָ֣ה אֶת־הַכְּרָמִ֔ים כַּרְמִ֥י שֶׁלִּ֖י לֹ֥א נָטָֽרְתִּי׃

6 Huwag ninyo akong titigan dahil ako'y maitim-itim, dahil ako'y nasunog ng araw. Nagalit sa akin ang mga anak ng aking ina; ginawa nila akong tagapag-ingat ng mga ubasan, ngunit ang sarili kong ubasan ay hindi ko naingatan.

ז הַגִּ֣ידָה לִּ֗י שֶׁ֤אָהֲבָה֙ נַפְשִׁ֔י אֵיכָ֣ה תִרְעֶ֔ה אֵיכָ֖ה תַּרְבִּ֣יץ בַּֽצָּהֳרָ֑יִם שַׁלָּמָ֤ה אֶֽהְיֶה֙ כְּעֹ֣טְיָ֔ה עַ֖ל עֶדְרֵ֥י חֲבֵרֶֽיךָ׃

7 Sabihin mo sa akin, ikaw na iniibig ng aking kaluluwa, kung saan ka nagpapastol, kung saan mo pinagpapahinga ang kawan sa katanghalian; sapagkat bakit ako magiging gaya ng babaeng nakatalukbong sa tabi ng mga kawan ng iyong mga kasamahan?

ח אִם־לֹ֤א תֵדְעִי֙ לָ֔ךְ הַיָּפָ֖ה בַּנָּשִׁ֑ים צְֽאִי־לָ֞ךְ בְּעִקְבֵ֣י הַצֹּ֗אן וּרְעִי֙ אֶת־גְּדִיֹּתַ֔יִךְ עַ֖ל מִשְׁכְּנ֥וֹת הָרֹעִֽים׃ (ס)

8 Kung hindi mo nalalaman, ikaw na pinakamaganda sa mga babae, lumabas ka at sundan mo ang mga bakas ng kawan, at pastulin mo ang iyong mga batang kambing sa tabi ng mga tolda ng mga pastol.

ט לְסֻסָתִי֙ בְּרִכְבֵ֣י פַרְעֹ֔ה דִּמִּיתִ֖יךְ רַעְיָתִֽי׃

9 Sa isang inahing kabayo sa mga karwahe ni Faraon kita itinutulad, aking sinta.

י נָאו֤וּ לְחָיַ֙יִךְ֙ בַּתֹּרִ֔ים צַוָּארֵ֖ךְ בַּחֲרוּזִֽים׃

10 Kay ganda ng iyong mga pisngi na may mga hanay ng palamuti, ng iyong leeg na may mga kuwintas na hinanay.

יא תּוֹרֵ֤י זָהָב֙ נַעֲשֶׂה־לָּ֔ךְ עִ֖ם נְקֻדּ֥וֹת הַכָּֽסֶף׃

11 Igagawa ka namin ng mga hanay ng palamuting ginto na may mga palamuting tuldok na pilak.

יב עַד־שֶׁ֤הַמֶּ֙לֶךְ֙ בִּמְסִבּ֔וֹ נִרְדִּ֖י נָתַ֥ן רֵיחֽוֹ׃

12 Habang ang hari ay nakahilig sa kanyang hapag, ang aking nardo ay nagbigay ng kanyang samyo.

יג צְר֨וֹר הַמֹּ֤ר ׀ דּוֹדִי֙ לִ֔י בֵּ֥ין שָׁדַ֖י יָלִֽין׃

13 Ang aking minamahal ay isang supot ng mira para sa akin; sa pagitan ng aking mga dibdib siya magpapalipas ng gabi.

יד אֶשְׁכֹּ֨ל הַכֹּ֤פֶר ׀ דּוֹדִי֙ לִ֔י בְּכַרְמֵ֖י עֵ֥ין גֶּֽדִי׃ (ס)

14 Ang aking minamahal ay sa akin isang kumpol ng henna sa mga ubasan ng En-gedi.

טו הִנָּ֤ךְ יָפָה֙ רַעְיָתִ֔י הִנָּ֥ךְ יָפָ֖ה עֵינַ֥יִךְ יוֹנִֽים׃

15 Narito, maganda ka, aking sinta; narito, maganda ka; ang iyong mga mata ay gaya ng mga kalapati.

טז הִנְּךָ֨ יָפֶ֤ה דוֹדִי֙ אַ֣ף נָעִ֔ים אַף־עַרְשֵׂ֖נוּ רַעֲנָנָֽה׃

16 Narito, ikaw ay kaakit-akit, aking minamahal, oo, kaaya-aya; ang ating higaan din ay luntian at sariwa.

יז קֹר֤וֹת בָּתֵּ֙ינוּ֙ אֲרָזִ֔ים רחיטנו [רַהִיטֵ֖נוּ] בְּרוֹתִֽים׃

17 Ang mga biga ng ating mga bahay ay sedro, ang ating mga tabla ay sipres.

Susunod na Kabanata